To someone I'm always grateful with

Araw-araw kitang tinitiis.
Marami sana akong gusto pang ikuwento at sabihin sa iyo,
gusto kaya kita ichat araw-araw at kulitin sa kung anu-ano,
gusto ko sana sabihin sayo na pakiKaltukan nga ng ulo ko ngayon
pero bakit ganoon..

parang ang hirap na ibalik ng kahapon..
yung sobrang lapit pa natin sa isa't-isa.
Ngayon, marami na tayong pagkakaiba.

Ganun ba talaga kapag nagkaroon ng damdamin sa isa't-isa?
yung akala mong kaibigan lang,
yung pala sa iyo'y may lihim na pagsinta.

Nakakalito. Gusto kong kulitin kang muli,
pero nahihirapan na akong magawa.
Feeling ko kasi baka maistorbo lamang kita.
Iba na nga ba tayo sa isa't-isa?
Gano na nga ba tayo kalayo sa isa't-isa?

Ang sakit lang. Sobrang halaga mo kasi sakin bilang isang kaibigan.
Yung dati na lagi kong napuputahan, nakakakuwentuhan, naaasahan at nasasandalan.
Pero ngayon, ang hirap hirap na.

Aminado rin ako, na isang dahilan nito ay iniiwasan ko rin yung sarili ko na ma-attach muli sayo. Kasi, ewan ko ba. Alam mo namang nagkamali ako diba? Siguro kaya ganun.
At saka nalilito pa ako sa tuwing naiisip ko na pano kung ikaw nga yung laan ni Lord para sakin.. Alam ko, na titino ako sayo. Na da' Best ka. Pero at the same time, I felt that I'm not the right one for you. Di ako ang karapat-dapat para sayo.. dahil sa dami na ng maling nagawa ko..

Sana, manatili kang mabuting kaibigan ko na parating andiyan needed man o hindi. Kasi, I'm always grateful with you. You're one of the People that I looked up to. That one friend that I always seek strength to. And most, you're the channel why I found my life back to God. Kaya, I will always be a good friend for you. I value you. ^_^

Whatever God's plan is, let it happen. May God bring out the best in us.